Familieverhalen | De stamboom van vaderszijde van Ron Tempel

door Pieke Hooghoff

Ron Tempel heeft Indisch bloed via zijn zijn oma Gesina Witmond. Als kleine jongen van zes jaar was hij al geboeid door de foto van opa Theo Tempel in KNIL-uniform. Hij hoorde dat zijn vader Jan op de jonge leeftijd van vijf jaar zijn eigen vader had verloren. Grootvader is maar 36 jaar geworden, hij leefde van 1907 tot 1943.

Archieven en brieven Deze gebeurtenissen vormden de aanleiding om diepgaand familie-onderzoek te doen. Tijdens zijn studententijd ging hij de archieven bezoeken van het Nijmeegs Gemeentearchief, het Gelders Archief, die van het Nationaal Archief (toen nog Algemeen Rijksarchief), het NIOD en in Duitse Archieven. En hij correspondeerde met allerlei instanties of bezocht hen. Hij heeft uitgebreid onderzoek gedaan tot in Thailand en Indonesië. Het werd zijn hobby. Hij wilde voor zijn vader de gangen van zijn grootvader nagaan. Ron legde zijn speurtocht naar het Indische verleden van Theo Tempel vast in plakboeken. Ook verzamelde hij zoveel mogelijk documenten.

familieverhalen_akte_theotempel

Verbandakte van Theo Tempel als bewijs van indiensttreding bij het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger

Opa Theo Tempel met zijn dienstmaten van het KNIL

Opa Theo Tempel met zijn dienstmaten van het KNIL

Het graf van grootvader Tempel is nooit gevonden Grootvader Tempel kwam in 1928 naar Nederlands-Indië. Hij was brigadier en woonde hij in de kazerne in Cimahi. Na zijn huwelijk met Gesina Witmond woonde het paar in een eenvoudige klasse G-woning. Ze kregen twee zoons, Chris in 1936, Jan, de vader van Ron in 1937 en in 1938 zijn tante. Grootvader verdiende toen nog niet veel en ze hadden het niet zo gemakkelijk. Grootvader werd in 1942 krijgsgevangen genomen door ”de Jap” en aan de Birma-spoorlijn te werk gesteld. Hij overleed in juli 1943. Daar heeft hij veel onderzoek naar gedaan en veel documenten over verzameld. Ron: “Ik weet er het fijne nog niet van, want zijn graf is nooit teruggevonden. Mijn oma kreeg het te horen door een Rode Kruiskaartje, ergens rond september 1945, terwijl ze zelf met de kinderen in een jappenkamp zat. Mijn oma heeft het kamp overleefd door de zorg om haar kinderen en vanwege haar christelijk geloof. Mijn oma ontving in het kamp steun van een evangeliste en zij nam haar geloof aan, de kerk van de Zevende-Dags Adventisten.”.
De oma van Ron Temple met haar kinderen

Van de SAIP (Stichting Administratie Indische Pensioenen) heeft Ron overzichten van het loon van zijn opa gekregen. Op de pensioen-kaart is elk jaar zijn rang en het loon bijgehouden. Zijn hele staat van dienst is te zien. Later werd opa sergeant-majoor. In de rang van instructeur ving hij nieuwe lichtingen KNIL-lers op die uit Holland arriveerden. Hij leidde jongens van negentien en twintig jaar van de Koloniale Reserve op die fris van de Prins Hendrik-kazerne uit Nijmegen kwamen. Ze kregen een opleiding van enkele maanden. Ron heeft brieven ontvangen van mensen die zijn opa hebben gekend als instructeur of collega. Ze hebben wat karakteristieken van mijn grootvader opgeschreven. Via Bronbeek in Arnhem leerde hij een collega van zijn opa kennen. Helaas is hij overleden. “Anderen met wie ik heb geschreven, zijn ook al overleden, onder andere een in Australië en een man in Vught. De meeste van die mannen gaan nou allemaal dood.”. Hij was net op tijd: “Ik ben in 1975 geboren, dus ik moest er echt rap bij zijn. Ik heb advertenties gezet en oproepen gedaan in veteranenbladen als Madjoe en Stabelan. Die blaadjes gaan ook ter ziele omdat die veteranen die erin schreven, nu ook zijn overleden.”.

Ron Tempel met zijn vader in 2006. Foto: Wilma Manders

Ron Tempel met zijn vader in 2006.
Foto: Wilma Manders

 

5 thoughts on “Familieverhalen | De stamboom van vaderszijde van Ron Tempel

  1. Hallo Ron,

    Vorige maand ben ik in Thailand geweest en heb de onthulling van het monument op het Ereveld Kanchanaburi meegemaakt.
    Op het monument staan 73 namen van Nederlandse krijgsgevangenen die aan de Birma-spoorweg zijn omgekomen van wie het lichaam nooit is terug gevonden.
    De naam van jouw grootvader T.W.P. Tempel heb ik op het monument aangetroffen.
    Ik kan je een fotosessie van de onthulling sturen.
    Graag jouw emailaderes.

    Ik hoor graag van je.

    Groetjes ook van mijn echtgenote, Corry, aan jullie allen.

    Will van de Ciorput sr.

  2. Hallo Ron,
    Op 26 oktober 2013 heb ik op het Ereveld Kanchanaburi (Thailand) de onthulling van het monument bijgewoond voor 73 Nederlandse krijgsgevangenen die tijdens de aanlag van de Birma-spoorweg zijn omgekomen en van wie het lichaam nooit zijn terig gevonden.
    De naam van jouw grootvader T.W.P. Tempel staat ook op het monument vermeld.
    Ik kan je een fotosessie van de onthulling sturen.
    Daarom graag jouw emailadres.

    Ik hoor graag van je.

    Met vriendelijke groet, ook van mijn echtgenote Corry.

    Will van de Corput.

  3. Hallo Ron,
    Graag jouw emailadres.
    Ik heb fotosessie van onthulling op 26 oktober 2013 van monument in Kanchanaburi. Ik ben bij onthulling aanwezig geweest..
    Naam van jouw opa TWP Tempel staat op monument.
    Ik kan jou eea opsturen.

    Groetjes, ook aan jouw gezin.

    Will van de Corput.

  4. Hallo Pieke,

    Zou je Ron Tempel willen vragen om mij een goede foto van zijn grootvader Theo (liefst in KNIL-uniform) te sturen. Van de vage foto hierboven kan ik niet zien wie Theo Tempel is; misschien is daar ook een betere van. Dan kan ik die op de webpagina over zijn opa op http://www.oorlogsdodennijmegen.nl plaatsen. Verder ben ik, ook voor die site, nog steeds op zoek naar een foto van de in Balikpapan geëxecuteerde Nijmegenaar Anton (A.G.H.) Dikschei. Kun jij me daarbij verder helpen?

    Bij voorbaat dank en een hartelijke groet,
    Henk Termeer
    h.termeer@let.ru.nl
    024-3772179

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.