De
repatriëringen |
Introductie
(door Humphrey de la Croix)
De laatste tien jaar hebben de repatriëringen van Indische Nederlanders
aandacht gekregen van historici, journalisten, politici en de media. Niet
vreemd gezien de discussies over aanpassing, inburgering of integratie van
vreemdelingen. Stereotype beelden van de Indo's als een alleen maar goed geïntegreerde
minderheid worden gelukkig verfijnd door de verhalen van individuele families.
Dan blijkt die aanpassing, assimilatie of hoe je dat proces ook wilt noemen
niet altijd zo glad verlopen. De geschiedschrijving is er ook om die nuances
te zoeken en vervolgens te kijken of er algemene conclusies getrokken kunnen
worden.
We mogen er blij om zijn dat dit soort onderzoek steeds wordt gedaan. Ook
door betrokken leden van de jongere generatie. Kirsten Vos is een uitnemende
vertegenwoordiger hiervan. Zij heeft onderzoek gedaan naar hoe Indische Nederlanders
in Indonesië in de jaren vijftig eigenlijk dachten over repatriëring
naar Nederland. Dat heeft Kirsten onderzocht aan de hand van wat Nederlandstalige
kranten
uit Surabaya en Jakarta schreven in die tijd. Haar masterthesis (afstudeerscriptie)
getiteld Indië Tabeh aan de Erasmus Universiteit in 2007 is
het resultaat van het onderzoek.
De masterthesis Indië Tabeh is te lezen en te downloaden op
de website http://indietabeh.kirstenvos.nl/.
Over Kirsten Vos: zie haar website www.kirstenvos.nl/.
Afscheid van de Indische samenleving
door Kirsten Vos
Repatrianten lieten in de jaren ‘50 hun vrienden en familie achter in Indonesië. Deze grootschalige uittocht uit onder meer Jakarta en Surabaya haalde regelmatig de lokale Nederlandstalige kranten in Indonesië. Uit die artikelen blijkt hoe de Nederlandse (Europese) gemeenschap daar in ontwikkeling was, oordelend naar de veranderende manier waarop Indische Nederlanders omgingen met het vertrek van repatrianten.
Elitair en voornaam
In het begin van de jaren ’50
gingen vooral totoks (volbloed Europeanen) en hooggeplaatste Indo-Europeanen
‘huistoe varen’. Werkgevers betaalden hun vertrek, met veel officiële
afscheidsrecepties als gevolg, die opgeluisterd werden door bezoeken van militaire
en politieke hoogwaardigheidsbekleders van zowel Europese als Indonesische
komaf. Het was het niet ongebruikelijk om eerst een ‘fuif’ te
hebben op de voetbal- of kegelclub, een dag of twee later gevolgd door een
uitgebreid afscheid van collega’s en zakenrelaties. Bij die formele
afscheidsrecepties was het gebruikelijk veel hooggeplaatste gasten uit te
nodigen, zoals hoge officieren, ambassadeurs of president-directeuren.
Deze goed bezochte recepties, waar de lokale krant ook polshoogte kwam nemen,
vonden plaats in sociëteiten, zoals de Simpang sociëteit in Surabaya,
of in de ontvangstzaal van de werkgever, zoals de Droogdokmaatschappij (DMS).
De versierde locatie was, met de prachtigste bloemen en smaakvolle maaltijden,
de plek bij uitstek voor het over en weer uitspreken van afscheidswoorden
en het uitwisselen van afscheidscadeaus. In de afscheidspeeches klonken warme
woorden en intieme anekdotes, die de persoonlijke betrokkenheid van de repatriant
met de club benadrukten. Eigenschappen die opvallend vaak aan de repatrianten
toegekend werden, waren doorzettingsvermogen, sociale betrokkenheid, rechtvaardigheidsgevoel
en jovialiteit. Bij het vertrek in de haven waren tot slot veel vrienden en
bekenden aanwezig om de repatrianten definitief
uit te ‘wuiven’.


| Voetbalheld
‘Blackie’ neemt afscheid van zijn Persibaja,Soerabaja, 1955. Bron: Nieuw Soerabajasch Handelsblad, 25-4-1955 |
Afscheid
van Pa Snijders, DMS Kegelclub, Soerabaja 1951 Bron: Vrije Pers, 27-1-1951 |
Maatschappelijke veranderingen
In de loop van de tijd veranderde de manier van afscheid nemen. Vanaf 1953
verslechterde de relatie tussen Nederland en de in Indonesië wonende
Indische Nederlanders, maar ook tussen Nederland en Indonesië. De gemengde
groep verloor hun banen en aanstellingen en ontving hiervoor financiële
steun uit Nederland, dat hen liever in Indonesië wilde houden dan te
laten repatriëren. Pas in 1955 besloot de Nederlandse regering de criteria
voor hun komst naar Nederland te vereenvoudigen.
Saamhorigheid en intimiteit
Na 1951 zijn de repatrianten in toenemende Indo-Europeanen. Dit, in combinatie
met de veranderende maatschappelijke verhoudingen, gaf een andere berichtgeving
over de repatriëring. Er verscheen een nieuw onderwerp: de relatie van
de repatriant met Nederlandse én Indonesische groepen van de burgerbevolking.
Niet langer was aandacht in de krant gerechtvaardigd vanwege het hoge aanzien
van de repatriant, maar vanwege zijn ‘gewoonheid’ en de mate waarin
hij een sociaal voorbeeld was voor de op Nederland georiënteerde inwoners
van Indonesië. Saamhorigheid met alle bevolkingsgroepen werd opeens een
te prijzen eigenschap; het was zelfs de enige legitieme reden om aandacht
aan de repatriant te besteden.
Opvallend vaker dan in de beginjaren, speelde het afscheid van familie en
vrienden zich in ‘intieme kring’ binnenshuis af of alleen op de
voetbalclub. In vergelijking met de beginjaren ontbrak de eindeloze opsomming
van afscheidsfuiven en –recepties en hoogwaardigheidsbekleders. De anticlimax
die aantoonde dat de repatriëring massale vormen had aangenomen, was
het uitwuiven van tientallen Surabayanen die in 1955 per Johan van Oldebarnevelt
naar Nederland afvaarden. Op de kade stonden alleen twee verslaggevers van
het Nieuw Soerabajasch Handelsblad. Voor deze ‘zoveelste reis naar het
oude Patria’ waren geen ‘wegbrengers’ meer.

| Afscheid
van marinesociëteit Modderlust, Soerabaja 1951 Bron: Vrije Pers, 31-1-1951 |
Zwarte
Sinterklaas 1957: zonder afscheid verlieten Indische Nederlanders de republiek Indonesië Bron: www.volkskrant.nl |
Aanbevolen literatuur:
Vos, K.J. 2007. Indië Tabeh. Opvattingen in kranten van Indische
Nederlanders in Indonesië over de repatriëring (1950 - 1958).
Masterthesis. Erasmus Universiteit Rotterdam/ Media & Journalistiek
© Kirsten Vos 2008
Wanneer u een
verhaal of beeldmateriaal uit deze periode, en dat wilt publiceren kunt u
contact met ons opnemen door te mailen naar info@indischhistorisch.nl
of via het contactformulier.
Maak gebruik van het Forum
wanneer u informatie wilt uitwisselen met andere geïnteresseerden.